De geboorte van moeder en kind

Gepubliceerd op 10 juni 2019 om 22:53

We zijn allemaal een keertje geboren en dat betekende een scheiding. Een scheiding van een twee-eenheid naar tweeheid.

Daar waar moeder en kind nog niet van elkaar afgescheiden waren voor de geboorte, gebeurt dat wel na de geboorte.Het kind ervaart onmiddellijke afgescheidenheid en begrenzing. Het neemt zijn eerste ademteug, terwijl het zich daarvoor niet om hoefde te bekommeren. De lucht die zijn huid aanraakt is anders dan het vruchtwater en heeft een andere temperatuur. Plotseling is zijn eigen huid de buitenkant geworden en begrensd het zijn ZIJN tussen zijn moeder en hemzelf.

De moeder kan een leegte ervaren; het vertrouwde samen gevoel is plotseling weg.De energie van de baby in je lijf is weg en gevoelens van kracht, vitaliteit, vervuldheid, tevredenheid, geluk, kunnen door de bevalling uit je lichaam zijn gegaan. Het gevolg kan een gevoel van eenzaamheid, alleen voelen, leegte en of verlatenheid zijn.

Ook kun je opluchting voelen, je lichaam is weer van jou, je hebt weer meer bewegingsvrijheid.....kortom een nieuwe fase is ingetreden.

Na de bevalling is er begrip, troost, steun nodig.

 

De ziel is de essentie van wie jij bent. Alle baby's zijn verschillend, ze hebben allemaal een eigenheid, die hen anders maakt dan de anderen. Die eigenheid van je kind kun je het beste voelen in je hart.

Baby's zijn alleen nog maar hart, in hun lijf en in al hun cellen (de energie van hart en cellen staat nog in directe verbinding met de ongeziene wereld). Ook jij als vader of moeder, voelt in je hele lijf de eigenheid, het hart , van je baby.iedere baby brengt andere gevoelens teweeg. Zij hebben hun eigen vibratie, trilling, uitstraling,  en daar ben jij als ouder op ingetuned.

Vibratie wekt soortgelijke vibratie op. Bijv. de woede uitstraling van de een, brengt vaak datzelfde gevoel teweeg bij de ander.

Liefde, vrolijkheid, wekt dezelfde soort gevoelens bij de ander.

De uitstraling van de baby komt nog regelrecht uit het hart en resoneert dus ook in het hart van de ouders. Zij raken ontroerd. Op een positieve manier, je stelt je hart open voor je liefde en je voelt je eigen straling. Dat geldt ook voor de andere kant; als de baby huilt brengt dat een diepliggend verdriet tot trilling. Een huilende baby is (bijna) onverdraaglijk, omdat de eigen geactiveerde pijn onverdraaglijk is. Als je je kind troost, troost je jezelf.

Dit onderwerp wordt vervolgd in de volgende blog.

 

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.