De geboorte van moeder en kind...vervolg

Gepubliceerd op 16 juli 2019 om 13:05

Over vibratie gesproken; liefde en zachtheid van de een wekt vaak vriendelijkheid en zachtheid op.Onze vibraties zijn op elkaar afgestemd.

De uitstraling van de baby komt nog regelrecht uit zijn hart en resoneert dus ook in het hart van de ouders. Zij raken ontroerd, stellen hun hart open voor de ontvangen liefde en je voelt ook je eigen liefde. Als de baby huilt, brengt dat vaak een diepliggend verdriet bij jou tot trilling. Een huilende baby is vaak onverdraaglijk. Als je je kind troost, troost je dus ook jezelf.

Dit hart, deze bron van liefdevolle energie, vormt het uitgangspunt van het denken, kijken en voelen. Wat gebeurt er met het hart van een kind zodra het geboren is en wat gebeurt er met de ouders, zodra die het contact aangaan met hun kind?

Bij borstvoeding (zowel de melk als de liefde stromen) als flesvoeding, is het op energieniveau een heel belangrijke uitwisseling van liefde. wanneer een kind drinkt doet het 2 dingen: hij drinkt en voedt zijn lichaam, maar tegelijkertijd kijkt hij strak in de ogen van zijn moeder. Ook via zijn ogen voedt hij zich met liefde.Voeding voor zijn lijf en hart. Oogcontact is dus heel belangrijk. Ogen zijn de spiegels van de ziel. Het kind maakt daaruit op of je warm, aandachtig en liefdevol bent. Of juist koel, geïrriteerd, gejaagd of angstig bent. Hij voelt of je open bent of geblokkeerd. Dit doet hij met zijn hart. Hij denkt nog niet.

De mate waarin je als vader of moeder je hart kunt voelen en laten uitstromen naar je kind, zal je kind ondersteunen zijn eigen hart te leren kennen. Je hart voelen betekent: houden van, verbinding voelen met, openstaan voor. Onvoorwaardelijk.

Als een baby de dynamische stroom van liefde in zijn hart goed kan voelen, zal hij deze energie zonder belemmeringen door zijn lijf tot uiting laten komen, bijv. door het trappelen van armen en beentjes, glimlachjes, geluidjes etc.

Een bange of verdrietige baby straalt deze gevoelens ook uit, de energie is door pijn, angst of lichamelijke ongemakken verkleurd. Hij kan niet meer lachen, maar huilen, niet trappelen, maar wild schoppen, met de knuistjes gebald in de lucht.

Als deze situatie van het begin af aan optreedt (pijn, verdriet, angst, lichamelijke ongemakken), dan gaat deze baby deze "gekleurde" energie als normaal ervaren en weet niet hoe de "witte" energie van zijn hart voelt; vrede, geluk, genoegens, liefde. Het kind ontwikkelt een soort basisangst. Het is dus van belang dat een baby "wnt" aan geluk. Dat het normaal is om tevreden, gelukkig en verzadigd te zijn. De eerste maanden van zijn leven is een leven van voelen en uitstralen van de energie van zijn hart. Tot het 2e jaar, dan "ontstaat"het ik-besef.         Wordt vervolgd....


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.